|
|
Aşk
Şiirleri Köşesi
Geri sayfa-1 sayfa-2 sayfa-3 sayfa-4
BİR GÜN
Eğer bir gün o sevdiğin yağmur,
İnsafsızca seni ıslatırsa,
Bilki ben sana ağlıyorum...
Eğer bir gün aşkımızın şarkısı,
Kulaklarını tımalarsa,
Bilki o şarkıyı ben sana söylüyorum...
Eğer bir gün elinde bir demet gül,
Mezarıma gelirsen,
Bilki mutluyum mezarımda rahat uyuyorum...
BİR TANEM
İki martı gördüm engin denizde,
Mutluluğa gidiyorlar dedim, kendi kendime,
Gittiler, gittiler ve kayboldular...
Mutluydular onlar şimdi,
Bulmuşlardı birbirlerini,
Ama ben, kaybettim seni.
Her limanda bir sevgili, her şehirde bir dost,
Fakat senin gibisini,
Bulamadım birtanem...
GüL
3 gül verir,bir gün sana sevdiğin,
Sorar sana bilir misin nedir aşk dediğin?
Bu güller tılsımlıdır,simgeler aşkımızı,
Bir köprü gibidir,belli eder bağlılığımızı,
Solar bu güller,eğer unutursan beni,
Solar bu güller,eğer unutursam seni,
Solmaz dersin,unutmam seni,
Solmaz dersin,unutmazsın beni,
Aylar yıllar geçer aradan,ayrılık gelir çatar,
Açtıkca bu sayfayı güller acına acı katar.
Uyanırsın bir sabah,içinde bir sıkıntı ile,
Açarsın bu sayfayı üzüleceğini bile bile,
SOLMAZ dediğin güller solmuş,kurumuştur,
UNUTMAZ dediğin kişi artıl seni UNUTMUŞTUR
ADAM GİBİ
Ben seni hiç sevmedim ki,
Yorgun akşamlarda söylediğimiz şarkıları sevdim.
Bir çiçeğe gülmeni, bir güle benzemeni sevdim.
Bir de yıldızları sevdim,
Eylül akşamlarında gelip gözlerinde durdular.
Ben seni hiç sevmedim ki...
Beni yola koyduğunda ayrılmayı sevdim,
Kurşunları sevdim beni vurduğunda.
Ağlamayı sevdim unuttuğunda.
Yalnız olduğumu anladığımda
Ayakta kalmamı sevdim...
Yıkılmamı sevdim seni her hatırladığımda...
Ekmeği sever gibi sevdim sensizliği.
Su gibi özledim temmuz güneşinde sesini.
İkindide yağmur gibi,
Geceleyin rüzgar gibi sevdim seni sevdiğimi.
Ben seni hiç sevmedim ki...
Kuşlara şarkılar öğretmeni sevdim
Menekşeyle konuşmanı,
Nisanı hatırlatmanı,
Baharın bir adının da yalnızlık olmadığını.
Düştüğüm zaman kanayan yanlarımı,
Ve tuhaflığımı üşüdüğüm zaman.
Sakız satan çocukları,
Yeni çıkan şarkıları,
Her kaybettiğinde kazanan yanlarını sevdim...
Denize düşmüş gül gibi düştüm ateşe
Ben yangını sevdim.
Yandığım zaman böyle işte
Ben seni hiç sevmedim ki...
Bir gece bir ceylan indi dağdan kalbine,
Bir gece bir şiir gibi kibrit alevinde,
Alemin ortasında, kimsesizliğin sesinde.
Buğusunda sabahın,
Acımasızlığında bir ahın,
Ağlayan yüzünde İsa'nın,
Ferahlatan gücüyle duanın,
Korkutan yanıyla narın...
İncirin, zeytinin ve kalbin üstüne,
Gülün üstüne,
Tutunduğum umudun üstüne,
Korkunun üstüne,
Senin üstüne,
Hepsinin üstüne,
Hep senin üstüne,
Ben seni hiç sevmedim ki...
Gittiğin zaman,
Gitmeni sevdim.
Evreni sevdim geldiğin zaman
Kalmanı sevmedim...
Korkuyordum sana alışmaktan.
Yine de sevdim gülümsemeyi,
Mendilimi sallarken seni götüren trenin arkasından.
Kırlara ilk kar düştüğü zaman,
Ölümünün ne güzel olduğunu sevdim,
Seni içimde öldürdüğüm zaman...
Ben seni hiç sevmedim ki.
Yorgun akşamlarda söylediğimiz şarkıları sevdim.
Bir çiçeğe gülmeni, bir güle benzemeni sevdim
Bir de yıldızları sevdim,
Eylül akşamlarında gelip gözlerinde durdular...
Ben seni hiç sevmedim ki,
Kuşlara şarkılar öğretmeni sevdim.
Menekşeyle konuşmanı, nisana hatırlatmanı,
Baharın bir adının da yalnızlık olmalığını.
Düştüğüm zaman kanayan yanlarımı,
Ve tuhaflığımı üşüdüğüm zaman.
Sakız satan çocukları, yeni çıkan şarkıları,
Her kaybettiğinde kazanan yanlarını sevdim.
Denize düşmüş gül gibi düştüm ateşe,
Ben yangını sevdim,
Yandığım zaman böyle işte...
Ben seni hiç sevmedim ki.
Ben sevdim mi,
Adam gibi severim...